دوشنبه 11 مرداد 1400  
(تولید؛ پشتیبانی‌ها، مانع‌زدایی‌ها)
شهادت امام صادق (ع)



امام صادق (علیه السلام) در روز ۱۷ ربیع الاول سال ۸۳ هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود. پدر گرامی ان حضرت، امام محمد باقر (علیه السلام) و مادر ارجمندش ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر است.نام شریفش جعفر و لقب معروفش صادق و کنیه اش ابوعبدالله است.
شهادت ان حضرت در ۲۵ شوال سال ۱۴۸ هجری قمری، در ۶۵ سالگی، به دستور منصور دوانیقی، خلیفه ستمگر عباسی، به وسیله سمی که به ان بزرگوار خوراندند، در شهر مدینه اتفاق افتاد و محل دفنش در قبرستان بقیع است.
امام جعفر صادق (علیه السلام) تلاش و کوشش خود را با مساعی علمی اغاز و حوزه فکری و ثمربخش خویش را که بزرگان فقها و متفکران از ان بیرون امدند، در صفوف امت، افتتاح کرد و با تربیت شاگردانی دانشمند، ذخیره علمی بزرگی برای امت برجای گذاشت.
بعضی از شاگردان نامی ان بزرگوار عبارتند از: هشام بن حکم و مومن طاق و محمد بن مسلم و زراره بن اعین و...که هر یک چهره های درخشانی از تربیت شدگان مکتب ان حضرتند. حرکت علمی او ان سان گسترش یافت که سراسر مناطق اسلامی را دربر گرفت و مردم از علم او سخن ها می گفتند و شهرتش در همه شهرها و دیارها پیچیده بود.

نگاهی به عصر امامت امام صادق (ع)
زندگی پر بار امام جعفر صادق (ع) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنی امیه (هشام بن عبدالملک – ولید بن یزید – یزید بن ولید – ابراهیم بن ولید – مروان حمار) که هر یک به نحوی موجب تالم و تاثر و کدورت روح بلند امام معصوم (ع) را فراهم می کرده اند، و دو نفر از خلفای عباسی (سفاح و منصور) نیز در زمان امام (ع) مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشی گرفته اند، چنانکه امام صادق (ع) در ۱۰ سال اخر عمر شریفش در ناامنی و ناراحتی بیشتری بسر می برد. عصر امام صادق (ع) یکی از طوفانی ترین ادوار تاریخ اسلام است که از یک سو اغتشاش ها و انقلابهای پیاپی گروههای مختلف، بویژه از طرف خونخواهان امام حسین (ع) رخ می داد، که انقلاب (ابو سلمه) در کوفه و (ابو مسلم) در خراسان و ایران از مهمترین ان ها بوده است و از دیگر سو عصر ان حضرت، عصر برخورد مکتب ها و ایدیولوژی ها و عصر تضاد افکار فلسفی و کلامی مختلف بود، که از برخورد ملتهای اسلام با مردم کشورهای فتح شده و نیز روابط مراکز اسلامی با دنیای خارج، به وجود امده و در مسلمانان نیز شور و هیجانی برای فهمیدن و پژوهش پدید اورده بود.

علت شهرت امام صادق (ع) به موسس مذهب جعفری چیست؟
در چنین شرایط دشواری که شیعه می رفت که نابود شود، یعنی اسلام راستین به رنگ خلفا دراید و به صورت اسلام بنی امیه ای یا بنی عباسی خودنمایی کند، امام دامن همت به کمر زد و به احیا و بازسازی معارف اسلامی پرداخت و مکتب علمی عظیمی به وجود اورد که محصول و بازده ان، چهار هزار شاگرد متخصص (همانند هشام، محمد بن مسلم و…) در رشته های گوناگون علوم بودند، و اینان در سراسر کشور پهناور اسلامی ان روز پخش شدند.
هر یک از اینان از طرفی خود، بازگوکننده منطق امام که همان منطق اسلام است و پاسدار میراث دینی و علمی و نگهدارنده تشیع راستین بودند، و از طرف دیگر مدافع و مانع نفوذ افکار ضد اسلامی و ویرانگر در میان مسلمانان نیز بودند. تاسیس چنین مکتب فکری و این سان نوسازی و احیاگری تعلیمات اسلامی، سبب شد که امام صادق (ع) به عنوان رییس مذهب جعفری (تشیع) مشهور گردد.

فعالیت های علمی
در دوران امامت امام صادق(ع)، به علت ضعف حکومت اموی، ازادی بیشتری برای ابراز عقیده به وجود امد و بحث های علمی بسیاری در موضوعات مختلف درگرفت. این ازادی علمی و دینی که برای کمتر امامی از ایمه دوازده گانه وجود داشت، سبب شد تا شاگردان امام ازادانه در مباحث علمی شرکت کنند. ابان بن تغلب گزارش کرده است که مردم در مسجد از او سوالات فقهی شان را می پرسیدند. امام صادق(ع) با استفاده از این فرصت، روایات فراوانی در زمینه های گوناگون فقه، کلام و...بیان کرد. به گفته ابن حجر هیتمی، مردم از او دانش های فراوان نقل می کردند و اوازه او به همه جا رسیده بود. ابو بحر جاحظ هم نوشته است دانش و فقه او دنیا را پر کرده بود. حسن بن علی وشاء هم گفته است که نهصد نفر را در مسجد کوفه دیده است که از امام صادق(ع) حدیث نقل می کردند.

برنامه قتل امام صادق (ع)
سرانجام منصور نتوانست پیشرفت امام را ببیند و عظمت او را تحمل نماید. طرح قتل او را از طریق مسموم کردن تهیه نمود. این نکته را ناگفته نگذاریم که بنی عباس درس مسموم کردن امامان را از پیشوایان راستین خود، یعنی بنی امیه اموختند. معاویه بار ها گفته بود خداوند ازعسل لشکریانی دارد و.. که غرض عسل مسموم بود که به خورد دشمنان خود میداد.
ان حضرت در سال ۱۴۸ هجری قمری به وسیله منصور عباسی مسموم و شهید و در قبرستان بقیع دفن شد.
در الفصول المهمه و مصباح کفعمی و نیز در کتاب های دیگر امده است که به امام زهر خوراندند. ابن شهراشوب در مناقب نوشته است ابوجعفر منصور او را زهر خورانید، زیرا با کینه هایی که منصور از او داشت و بیمی که از روی اوردن مردم بدو در دل وی راه یافته بود، اسوده نمی نشست. منصور کسی بود که حتی به کسانی که برای به خلافت رساندن او کوشش کردند، نیز رحم نکرد و حتی ابو مسلم خراسانی را که در برپایی دولت عباسیان تلاش بسیار کرده بود، به قتل رساند.

تاریخ شهادت امام صادق (ع)
این که امام در چه ماهی وفات یافته، روایات مختلف است. برخی بیست و پنجم شوال و برخی نیمه رجب را روایت کرده اند، اما روایت بیست و پنجم شوال مشهورتر است.

حدیث امام صادق(ع) درباره قلب
اهمیت حدیث در میان مسلمانان از ان روست که از منابع اصلی استنباط احکام در فقه و عقاید در علم کلام محسوب می شود. همچنین احادیث از منابع اولیه پژوهش های تاریخی است.

امام صادق علیه السلام:
ان للقلوب صداء کصداء النحاس، فاجلوها بالاستغفار؛ دلها نیز، همچون مس، زنگار می بندد، پس انها را با استغفار صیقل دهید (عده الداعی: ص۲۴۹)

کلید طول عمر از نظر امام صادق(ع) چیست؟
امام صادق(ع) در حدیثی می فرمایند: تجنبوا البوایق یمد لکم فی الاعمار از بدی ها دوری کنید تا عمرتان طولانی شود. (عیون اخبار الرضا (ع): ج2، ص36، ح90)



 

 
امتیاز دهی
 
 

خانه | بازگشت |
Guest (PortalGuest)


مجری سایت : شرکت سیگما